و وفاتش را در سنه 1303 ، و نام دويم را سيد حسين 30 و وفاتش را در سنه 1310 نوشته ، و براى هريك اولاد و احفادى ذكر كرده ، از آن جمله يكى از فرزندان سيد محمد را بنام سيد جعفر 31 ملك المحدثين مقيم كربلا ذكر كرده . * ( 341 - وفات مرحوم ميرزا محمد رضى تبريزى - ره ) * وى فرزند ميرزا محمد شفيع سرخابى است كه مستوفى نادر شاه و صاحب ديوان رسائل و وزير آذربايگان بوده . و خود ميرزا محمد رضى نيز متكفل امور آن ولايت و منشى الممالك ، و در خط شكسته و نسخ تعليق استاد ، و شعر هم مىگفته بسه زبان پارسى و تركى و عربى ، و كتب چندى تأليف كرده ، از آن جمله : كتاب « زينة التواريخ » در وقايع دوازده سال اول دولت فتحعلى شاه كه ميرزا عبد الكريم اشتهاردى و حاجى عبد الرزاق بيك دنبلى مفتون تخلص كه در ( 1243 ) بيايد نيز در آن شركت داشته‌اند . و تخلص در شعر بنده مىنموده ، و در اين سال وفات كرده ، چنان كه در « منتظم ناصرى » است . و در « مجمع الفصحا 2 : 80 » در سنه 1222 ، و در « روضة الصفا » در 1243 نوشته كه ظاهرا اول و يقينا دوم اشتباه ، و هر دوى اين كتاب از يك نفر مرحوم هدايت ( ره ) است . و نعش وى را بفرمان فتحعلى شاه بنجف بردند . * ( 342 - تولد ميرزا محمد مهدى فروغ شاعر اصفهانى ) * وى فروغ الدّين بن ميرزا محمد باقر بهجت اصفهانى است . ميرزا محمد باقر از شعراء اصفهان بوده و تخلص بهجت مىنموده . و بهجت تخلص چندين نفر از شعراء غير از اوست چنان كه در « الذريعة 9 : 146 » نوشته : 1 - بهجت دهلوى كه نامش شاه بهجت بوده . 2 - بهجت شيرازى كه نامش ميرزا جعفر و در سال ( 1221 عنوان 297 ص 721 همين جلد ) گذشت . 3 - بهجت شيرازى ديگر كه نامش ميرزا عبد الحميد و در ( ج 1 سال 1194 ص 20 ) گذشت . فرزندش ميرزا محمد مهدى از شعرا و فضلاء عهد خود بوده ، و در اين سال در تبريز